Iris and the Giant is een roguelike CCG met RPG-elementen: ziet eruit als een tongbreker maar al deze elementen zijn uitstekend geïmplementeerd en onderling verbonden.
De eerste impact met de game is verbluffend: de graphics zijn minimalistisch en gestileerd, precies zoals de tekeningen van een kind, maar het gevoel is nooit dat je iets grofs of mindere kwaliteit voor je hebt. Integendeel, de gekozen stijl is perfect in lijn met de vertelling en het behandelde thema, dat wil zeggen een klein meisje met een diep innerlijk ongemak. Iris maakt in feite geen geheim van haar diepe depressie, die wordt onderzocht vanaf de inleidende film, en hoe de reis die ze aflegt een manifestatie is van de strijd tegen haar innerlijke demonen. De audiosector is globaal van een goed niveau, maar de melancholische soundtrack is vooral opmerkelijk, wat, hoewel het een beetje repetitief kan zijn, op de lange termijn bijdraagt ​​aan het creëren van een zeer meeslepende en voelbare sfeer.

Zoals reeds vermeld, Iris and the Giant combineert mechanica van verschillende soorten, aan de basis is er een kaartspel dat eenvoudig te begrijpen is, maar met verrassende diepgang en complexiteit in de mogelijke interacties. De kaarten vertegenwoordigen wapens of spreuken die kunnen worden gebruikt om monsters te verslaan die in meerdere rijen zijn gerangschikt, allemaal met speciale vaardigheden en unieke ontwerpen, die automatisch aanvallen en scrollen totdat ze een uitgang vinden en de bovenverdieping bereiken. Deckbuilding gaat door het hele spel verder terwijl 'pakketten' verspreid over de gamewereld worden geopend: er zijn altijd tal van mogelijke strategieën, maar de sterkste kaarten zijn niet beschikbaar bij het begin en moeten worden ontgrendeld door verschillende runs te voltooien of ze van vijanden te stelen met andere speciale kaarten. Er is geen stapel teruggooi, daarom zijn de kaarten na gebruik verloren en, behalve in zeldzame gevallen, is het noodzakelijk om altijd de resterende middelen in de gaten te houden om "overkill" te voorkomen en u later droog te vinden.

RPG-elementen bestaan ​​uit talloze progressiesystemen die parallel gaan: de verslagen monsters garanderen ervaring, en op elk niveau moet een van de vier upgrades willekeurig worden gekozen uit een grote pool, de enige die altijd wordt aangeboden is een kist vol kaarten, zelfs deze naar keuze. Verspreid over de kaarten vind je kristallen om te verzamelen en bazen om te verslaan, beide geven nieuwe krachten voor de huidige run, evenals herinneringen die details van het verhaal onthullen en kunnen worden ingewisseld voor permanente bonussen. Het roguelike aspect wordt momenteel niet veel onderzocht: de monsterreeksen worden willekeurig gegenereerd, afgezien van enkele gescripte afbeeldingen, maar de voortgang van de niveaus is meestal lineair, ondanks de aanwezigheid van geheime deuren, en met slechts één modus spel helpt niet. Er zijn talloze denkbeeldige vrienden, die speciale bonussen en malus geven als ze "uitgerust" zijn, om te ontgrendelen door verschillende uitdagingen te voltooien, maar niets ingrijpends. De replay-waarde is nog steeds erg hoog: het hoofdverhaal biedt altijd gevarieerde botsingen en de mogelijkheid om ze elke keer anders onder ogen te zien.
De tutorial doet meestal zijn plicht, maar legt bepaalde mechanica niet voldoende uit: ik heb twintig runs voltooid, drie hebben de game afgemaakt en ik heb nog niet begrepen hoe Mulligan werkt. Helaas zijn er op dit moment nog enkele glitches, zoals pictogrammen die in superpositie blijven tijdens de tussenfilmpjes, en een bug die is afgeleid van een onjuist geprogrammeerde interactie die het huidige spel blokkeert, gelukkig is er een autosave aan het begin van elke map en het is daarom mogelijk om terug te keren naar het hoofdmenu om te herladen. Het uitdagingsniveau kan nogal variëren van de ene naar de andere run, maar als je een van degenen bent die de fysieke behoefte voelen om power builds te doen, moet je nog steeds de maximale moeilijkheidsgraad kiezen en volledig ervaren wat de game te bieden heeft.

Iris and the Giant is een indie met verslavende gameplay, esthetisch prachtig en ontroerend, een van de beste kaartspellen op de markt, die net uit de bèta is gekomen, is absoluut de prijs van 15 euro op Steam of GOG waard, absoluut een aanrader voor iedereen die kaartspellen waardeert, of zelfs gewoon een prachtig verhaal dat uitstekend is geïllustreerd.